Boek
Nederlands

Franse vlecht

Anne Tyler (auteur), Tjadine Stheeman (vertaler)
De Garrets gaan voor het eerst (en laatst) met vakantie in de zomer van 1959. Ze zijn dan misschien maar net buiten Baltimore, in sommige opzichten zijn ze nog nooit zo ver van huis geweest.
Mercy houdt naast haar schildersambities nog maar weinig tijd over voor het huishouden, tot ergernis van haar man Robin. Hun tienerdochters, de verstandige Alice en de jongensgekke Lily, bewonen nog net
Onderwerp
Gezin
Titel
Franse vlecht
Auteur
Anne Tyler 1941-
Vertaler
Tjadine Stheeman
Taal
Nederlands
Oorspr. taal
Engels
Oorspr. titel
French braid
Uitgever
Amsterdam: Prometheus, 2022
310 p.
ISBN
9789044649406 (paperback)

Besprekingen

Rake schets van gewone levens

Sinds haar debuut in 1964 verwierf de Amerikaanse Pulitzerprijs-winnares Anne Tyler (1941) een miljoenenpubliek. Ook in Franse vlecht zijn Tylers observaties van op het oog onbeduidende momenten virtuoos.

Omdat Tyler over gewone mensen schrijft, met gewone levens, krijgt ze nog weleens het verwijt milk & cookies-romans te schrijven; haar werk zou te sentimenteel, te licht zijn. Het is een onterechte kritiek: haar werk mag dan nooit gitzwart zijn, er zit wel degelijk een donkere, pijnlijke onderstroom in waarbij die ogenschijnlijk normale mensen net zo 'normaal' zijn zoals u en ik: niets menselijks is hun vreemd. De doodgewone levens die ze schetst, weet ze tegelijkertijd uitzonderlijk en exemplarisch te maken, met scherp oog voor detail, gelardeerd met onderkoelde humor.

Haar nieuwste boek Franse vlecht gaat over familieverbanden. Tyler voert de lezer mee door zes decennia, waarin de Garretts, een doodnormale 'familie van blondjes', centraal staan. We ontmoeten hen in 1959, tijdens hun vakantie in Deep Creek Lake, een bosrijke plek net buiten hun woonplaats Baltimore. Vader Robin, moeder Mercy en hun drie kinderen: de rebellerende puber Lily (15), de verstandige, twee jaa…Lees verder

Gezin door een vergrootglas

Anne Tyler geeft een glashelder beeld van de verhoudingen in een ogenschijnlijk doodnormale Amerikaanse familie. Er zijn ook losse eindjes, maar dat lijkt precies de bedoeling. Door Floor Overmars

Sinds haar debuut in 1964 verwierf de Amerikaanse Anne Tyler (1941) een miljoenenpubliek. Meer dan twintig romans schreef ze, die zich bijna allemaal afspelen in Baltimore. In 1989 won ze de Pulitzerprijs voor Ademlessen, over een huwelijk in crisis. Ze won de National Book Critics Circle Award voor De toevallige toerist (1985, later bewerkt tot Oscar-winnende film) en was finalist voor de Man Booker Prize (De blauwe draad, 2015).

Omdat Tyler over gewone mensen schrijft, met gewone levens, krijgt ze nog weleens het verwijt 'milk & cookies'-romans te schrijven; haar werk zou te sentimenteel, te licht zijn. Het is een onterechte kritiek: haar werk mag dan nooit gitzwart zijn, er zit wel degelijk een donkere, pijnlijke onderstroom in waarbij die ogenschijnlijk normale mensen net zo 'normaal' zijn als u en ik: niets menselijks is hun vreemd.

Tylers werk is niet plotgedreven; je zou kunnen zeggen dat het verstrijken van de tijd haar plot is. Zo eenvoudig als dat klinkt…Lees verder

Over Anne Tyler

Anne Tyler (Minneapolis, 25 oktober 1941) is een Amerikaans schrijfster.

Biografie

Haar ouders waren activisten die zich voor meerdere progressieve doelen inzetten en Anne groeide op in meerdere communes verspreid over het zuiden en middenwesten van de Verenigde Staten. Toen ze elf was streken haar ouders neer in Raleigh, North Carolina, waar ze voor het eerst een normale school bezocht. Daarna studeerde ze Russische taal en letteren aan de Duke University in Durham. In 1963 trouwde ze met de Iraanse psychiater en schrijver Taghi Modarressi, met wie ze twee dochters heeft. Hij overleed in 1997. Het echtpaar woonde in Baltimore Maryland.

Romans

Het merendeel van Anne Tylers romans speelt zich af in haar woonplaats Baltimore. De personages zijn meestal eigenzinnige, excentrieke mensen en het verhaal strekt zich vaak uit over meerdere generaties van een familie. Tragiek en droge humor wisse…Lees verder op Wikipedia